Ik blader voor de derde keer verdwaasd door mijn agenda. Er is een half jaar van 2020 voorbij, en wat voor één. De maand juni laat zich moeilijk samenvatten. Ondanks dat er meer kan en mag, bestaat mijn leven nog steeds voor een groot deel uit hetzelfde. Verder heb ik het in dit maandoverzicht te lang over mijn eerste treinreis naar kantoor.

Begin deze maand was ik nogal lichtgeraakt. Misschien zat ik er stiekem toch een beetje doorheen na een paar maanden in lockdown? Wie zal het zeggen. Door mijn gebrek aan zelfkennis kon ik moeilijk bepalen wat er eigenlijk aan scheelde. Gelukkig duurde het maar een weekje. Daarna veranderde juni in hoog tempo in de maand waarin dingen iets vertrouwder werden. Voor het eerst weer uit eten, bezoek krijgen in Antwerpen, afspreken met vriendinnen en zelfs een onverwacht weekendje weg. Ik schreef over de dingen die mogen blijven na deze periode, maar ik merk nu dat alle dingen die weer kunnen me ook blij maken.

Weekendje weg

Oorspronkelijk stond er een weekend weg gepland met het voetbalteam van mijn vriend, inclusief aanhang en kinderen. Dat ging niet door vanwege de grote groep. We gingen wel een kleinschaliger weekendje weg. Het huisje in Landal Greenparks aan het meer Lac de l’Eau d’Heure vormde een goed contrast met een aantal maanden in Antwerpen, en alleen Antwerpen. Ik heb onder andere een rondje gefietst om het meer, het uitzicht bekeken vanaf de toren bij de stuwdam en gewandeld langs de kloof Fondry des Chiens, door sommigen liefkozend ‘de Grand Canyon van België’ genoemd. Of de natuur de naam waarmaakt, kun je lezen in mijn artikel op Gids voor het Zuiden.

De kloof Fondry des Chiens. En ik in één van mijn (bijna) zwarte lockdownoutfits, ik heb er nog steeds geen afscheid van genomen.

Visite in Antwerpen

Mijn moeder en zusje kwamen langs in Antwerpen. We hebben gewandeld in Middelheim en daar de fake influencer uitgehangen bij het fotogenieke roze paviljoen. Verder hebben we een eclair gegeten, geluncht, nog meer gegeten en een ijsje gehaald. Meer is er niet nodig voor een succesvolle zaterdag.

De versie van de foto met mij erop staat bovenaan dit artikel.

Voor het eerst weer naar kantoor – en met de trein

Het is de bedoeling dat ik vanaf nu één keer per drie weken naar kantoor ga. Keuzestress: ga ik op een warme dag – als ik mijn appartement uitbrand, maar het ook extra warm is om met een mondmasker op in de trein te zitten? Of op een minder warme dag, of…? Hoorde je dat ik net nieste? Ik kan beter niet naar kantoor.

Mijn eindeloze excuses (de waarheid: ik vind het heerlijk thuis, zonder wekker en reistijd) werden doorbroken toen een collega vroeg of ik naar kantoor kwam om iets te bespreken. Ik ben mijn ooit zorgvuldig opgebouwde ochtendroutine compleet vergeten, maar ik slaagde erin om om 06.54 in de trein te stappen. Gelukkig hoefde ik niet te sprinten voor mijn overstap van 6 minuten, dat is geen optie als ik door een lap stof moet ademen.

Ik moet nog oefenen met ‘smiling with the eyes’. Ik had slecht geslapen, puur omdat ik wist dat mijn wekker om 6.15 ging (kunnen jullie daar ook wakker van liggen?). Ik had het mondmasker liever gebruikt als oogmasker.

Kantoor voelde als een spookstad en tegelijkertijd als het uitje van het kwartaal. Er waren een paar collega’s en het was leuk om face to face dingen te bespreken. Ik heb meteen een stok achter de deur gecreëerd om opnieuw naar kantoor te gaan. Ik heb er namelijk iets geleend, dat ik logischerwijs binnenkort terug moet brengen.

En verder

  • Ik keek de hele maand geen Netflix, maar ik weet niet wat ik dan wel deed.
  • Ik liet me influencen door Marlous. Ze tipte op haar blog het kookboek De snelle bakplaat. Het boek staat vol recepten die je redelijk makkelijk kan maken. Ik heb in korte tijd al drie gerechten gemaakt en die waren allemaal lekker. Een praktisch kookboek, waarbij er een kans is dat je er daadwerkelijk iets uit gaat maken.
  • Het was de week van de eclair. Mijn vriend nam er als verrassing een mee van de bakker. En op een zondag had ik een ontbijtdate met vrienden, mét eclair. De ontbijtdate bleek zo’n goed idee dat we een week later zonder de week van de eclair weer een ontbijtdate hadden.

ontbijtdateEclair cafe bianco en ergens op de achtergrond spot je twee cheesecake eclairs, bij Lints in Antwerpen. #sluikreclame

  • Allebei mijn Frans-cursussen zijn afgelopen. Ik ben er best trots op dat ik twee cursussen heb afgerond, iemand moet het zeggen. De cursus via mijn werk gaat binnenkort verder. In een vlaag van verstandsverbijstering meldde ik me daarnaast meteen aan voor de vervolgcursus in Antwerpen. Ik kreeg een mail terug dat ik moet wachten tot de nieuwe website online staat om me daar in te schrijven. Hopelijk ben ik tegen die tijd nog net zo gemotiveerd om op de inschrijfknop te drukken.
  • Sommige van mijn planten staan in bloei. Ja, dat is ook nu we uit de lockdown zijn noemenswaardig. Mijn maranta heeft veel nieuwe bladeren als je het vergelijkt met begin mei. De plant die in mijn kneusjesbox zat, heeft inmiddels een nieuwe (tikkeltje vreemde) naam: ‘van kneusje tot reusje’.

Niet dat je die nieuwe bladeren hier goed ziet.

Deze artikelen schreef ik deze maand

Hoe was jouw maand?

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail