De laatste week van juni ging ik niet zomaar op citytrip naar Lyon. Ik volgde er ook een cursus Frans, een plan dat niet uit de lucht kwam vallen.

Ik vind het al vier jaar irritant dat mijn vriend iets kan dat ik niet kan; Frans spreken. In plaats van er werk van te maken, zeurde ik er af en toe over. Met het vooruitzicht op samenwonen in België en het feit dat ik daar graag een leuke baan wil vinden, zag ik na een paar jaar het licht: misschien moet ik toch mijn Frans eens opfrissen. Op de middelbare school was Frans één van mijn lievelingsvakken en ik vind het ‘naar school gaan’-gevoel nog steeds leuk, dus ik had er zin in.

Eens een spijbelaar…

Bij Babel in Utrecht volgde ik tussen januari en juni de cursussen Frans 2 en Frans 3. Al moet ik bekennen dat ik van Frans 3 wat lessen gemist heb. Misschien omdat ik niet kon, misschien omdat ik spijbelde. Het punt is: bij de cursus vlogen we in no time door het werkboek heen. Iedere les behandelden we een hoofdstuk. In het begin was dat prima, want eigenlijk had ik veel van de lesstof al op de middelbare school geleerd. Maar naarmate ik richting het einde van het werkboek kwam, had ik steeds de helft van mijn huiswerk fout. Vervolgens legde ik mijn boek in de hoek, om nooit meer naar mijn fouten te kijken. Herhaal dat zo’n drie lessen achter elkaar en je loopt grandioos achter de feiten aan. Natuurlijk is het een kwestie van prioriteiten stellen en heb ik naast mijn werk/vrijwilligerswerk/relatie/vrienden/leven best tijd om Frans huiswerk te maken. Als ik de taal echt goed wil leren, is dat wat ik zou moeten doen…

Time to step up my French game

Door die kleine frustraties kwam ik op het idee om de laatste week van juni naar Lyon te gaan voor een taalcursus. Inclusief verblijf in appartement met huisgenoten. Na afloop van mijn taalcursus/vakantie kreeg ik een paar keer de hoopvolle vraag: ‘En, spreek je nu vloeiend Frans?’ Helaas moet ik iedereen teleurstellen. Je krijgt een paar uur per dag les, maar in één week behandel je slechts een paar onderwerpen. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik de onderwerpen die die week besproken werden nu goed beheers, maar binnen hetzelfde niveau zijn er nog een paar lesweken beschikbaar. Daarnaast loop ik steeds tegen dezelfde problemen aan: ik versta er geen reet van als iemand tegen me praat, er komen amper complete zinnen uit mijn mond en mijn vocabulaire is te klein. Frans lezen gaat ok (relatief gezien) en ik schrijf binnen vijf minuten een fantastisch verhaal van een half a4’tje over mijn vakantie of een review over een film die ik nog nooit gezien heb. Op het niveau van een 2-jarige, dat wel.

PS. ik heb weer gespijbeld

Ik was op de middelbare school al een spijbelaar (sorry mam) en ik kan het als volwassene nog steeds niet laten. Ook bij de talenschool in Lyon heb ik twee lessen geskipt. De lessen voor het spreken uiteraard, want daar ben ik al zo goed in. Not.

Dit is wat ik doe als ik spijbel. En oké, sightseeing in Lyon.

En nu?

Ik heb op papier niveau A2 afgerond, maar de werkelijk ligt een klein beetje anders. Ik ga me níet inschrijven voor een cursus op B-niveau, want dan val ik denk ik door de mand. Eigenlijk moet ik thuis met mijn werkboek aan de slag tot ik de grammatica echt beheers. Er ligt al een Frans tijdschrift klaar, maar ik heb de moed nog niet verzameld. Ik ben de laatste tijd ieder weekend weg en dat helpt niet mee, slap excuus. Misschien helpt het als ik het boek onder mijn kussen leg.

Wie heeft de gouden tip voor me?

Heb jij ooit een andere taal geleerd? Hoe heb jij het aangepakt?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail