Taalbarrières: het sinterklaasgedicht

Na ruim drieënhalf jaar interculturele communicatie binnen mijn relatie, zijn er steeds minder taalbarrières. Typisch Nederlandse of Vlaamse woorden kunnen we tegenwoordig makkelijker van elkaar negeren.

Hij zegt iets over zijn bankkaart, zolang hij gewoon zijn pinpas in mijn voordeel blijft gebruiken, vind ik het goed. Hij zegt dat ik bij het rondpunt naar rechts moet, ik volg zijn instructie op bij de rotonde. Het gaat prima, over het algemeen. Soms zijn er van die dingen waar ik niet overheen kom, zoals de kwestie over de uitspraak van het woord manege.

Ik ben niet altijd de makkelijkste, al die oeverloze discussies over nutteloze taalkwesties. Daarom verdient mijn vriend soms wat extra liefde. Laatst wilde ik hem speciaal voor deze gezellige feestdagenperiode verrassen met een chocoladeletter in zijn schoen. Wát een verrassing. Vooral het bijbehorende gedicht waarin Sint en Piet van harte aanbevelen om de chocoladeletter te delen.

Terwijl ik het gedicht opvouw om op het doosje te plakken, krijg ik een onheilspellend gevoel. Volgens mij klopt er iets niet. Heb ik de juiste naam boven het gedicht geschreven? Of… De woorden flat en gezet rijmen in het Vlaams niet op elkaar.

#sinterklaasfail

Meer over de verschillen tussen Nederland en België.

Heb jij Sinterklaas gevierd?

Bewaren

Bewaren

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail