Een paar uur in Dinant

Dinant

Dinant is een stad aan de Maas. Hoewel ik de stad met 13.000 inwoners en een pittoreske uitstraling eerder een dorp zou noemen.

Ondanks dat het een stad is met de charme van een dorp is er in en om Dinant genoeg te doen. Een bezoek is makkelijk te combineren met een langer verblijf in de Ardennen. In mijn geval is dat langere verblijf in Waulsort voor het voetbalweekend van mijn vriend. Voordat we bij het vakantiehuis inchecken, brengen we een paar uur door in Dinant.

Onverwachte eerste bezienswaardigheid

De foto van de kerk en de citadel op de rots ken ik natuurlijk al. Maar mijn eerste kennismaking met Dinant is eigenlijk verrassender dan ik had verwacht. We komen de stad binnen via de weg aan de zuidkant. Dat betekent dat we de stad binnenkomen aan bij de Bayard. Zelfs vanuit een kleine Ford Ka is de smalle doorgang tussen de 35 meter hoge rotsen indrukwekkend. Bij wijze van uitzondering was ik zelf de chauffeur tijdens deze mini-roadtrip, dus ik heb geen foto van de rots kunnen nemen. Bekijk de Bayard op de website van Dinant. Dat gaat makkelijk, één highlight in Dinant toevallig en zonder voorbereiding afgevinkt.

Hoogtepunt voor liefhebbers van uitzichten en/of geschiedenis

Een paar uur doorbrengen in Dinant betekent onvermijdelijk keuzes maken voor wat ik wil zien. Ik wil het liefst naar de citadel, hoe kan het ook anders. De citadel torent op een rots honderd meter boven de stad uit, wat zorgt voor een mooi uitzicht. Ondergeschikt aan het uitzicht heeft de citadel een rijke geschiedenis. Dinant heeft een strategische ligging aan de Maas. De stad lag vroeger op een belangrijke handelsroute. Helaas ook een praktische route in tijden van oorlog, waardoor Dinant genoeg te verduren heeft gehad.

We parkeren boven bij de citadel. Tenminste dat is het plan. Op de TomTom heb ik een adres ingevuld dat ons inderdaad precies naar de aangeduide plek brengt. Maar wel honderd meter lager dan ik verwacht had, we staan pal onder de citadel. Op zich prima, maar boven kun je gratis parkeren en ik blijf een Nederlander. We vervolgen onze weg naar boven met de auto, waar we parkeren en de citadel bekijken. Naast het uitzicht (oh, en natuurlijk de leerzame tentoonstelling), vind ik de schuine loopgraven één van de hoogtepunten. Met dank aan de schuine vloeren zwalk ik als een dronken vrouw door de gangen.

Omlaag met de kabelbaan, omhoog met de trap

Vanaf de citadel gaan we met de kabelbaan naar beneden. We lopen over de Charles du Gaulle-brug, bekend om de saxofoons, om aan de andere kant van het water te lunchen. We vervolgen onze weg, terug de brug over, om het centrum te bekijken. Af en toe slaan we een hoek om, wat ons bij kleine binnenplaatsjes brengt. We lopen door de winkelstraat en checken de huizenprijzen in de etalages van makelaarskantoren. Voor de prijs van mijn appartement in Utrecht zou ik in omgeving Dinant een huis van meer dan honderd vierkante meter kunnen hebben. Nee, ik heb geen plannen.

Mijn auto De auto die ik altijd mag lenen van mijn moeder staat boven geparkeerd, dus we moeten weer omhoog. Dit keer gaan we niet met de kabelbaan, maar met de trap. Misschien ietwat onlogisch om naar beneden met de kabelbaan te gaan en omhoog te lopen, maar eigenlijk is het best een wijze beslissing. Voor ons is er een bus bejaarden aangeschoven en met de trap lopen we de rij voor de kabelbaan omhoog mis. Met iets meer dan 400 (best steile) treden, moet ik toch af en toe uithijgen. Het is goed dat die bejaarden voor de kabelbaan hebben gekozen.

Nog even speciale aandacht voor de Dinantse koek

We spotten bij verschillende bakkerijen de Dinantse koek. Ik vind ze er niet smakelijk uitzien en echt goedkoop is de specialiteit niet. Proeven sla ik over. Als ik later dat weekend op Wikipedia kijk, lees ik het volgende:

Door de hardheid van de koek slagen veel mensen er niet in om hem te eten. 

– Wikipedia

De Couque de Dinant wordt gemaakt van tarwebloem en honing. Kijk, dat verklaart de smaakloze uitstraling, die verbloemd wordt door de koek in leuke vormen te verkopen. De locals zullen weten dat de koek niet te kanen is, dus vandaar dat er een prijskaartje voor toeristen aanhangt. Nadat ik weet dat de koek praktisch oneetbaar is, ben ik toch benieuwd geworden, maar helaas kom ik in dat weekend niet meer in Dinant.

Mocht je ooit naar Dinant gaan, proef dan vooral de Dinantse koek en stuur mij een video van de eerste hap die je neemt.

Citadel van Dinant – Place Reine Astrid 3, Dinant, België (let op: dat is dus beneden).

Welke stad in Wallonië vind jij een bezoek waard?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail